ΠΥΞ ΛΑΞ– Συναυλία στο ΟΑΚΑ στις 13 Ιουλίου 2011

Μόλις επέστρεψα από τη συναυλία των ΠΥΞ ΛΑΞ στο ΟΑΚΑ, μια συναυλία για εμένα αμφιλεγόμενη, διότι μετά τον χαμό του Μάνου Ξυδούς θεωρούσα ουσιαστικά αναντικατάστατη τη θέση του και ότι οι ΠΥΞ ΛΑΞ δεν θα ήταν ποτέ οι ίδιοι.

7 χρόνια μετά τη διάλυση τους επέστρεψαν για τις ορδές οπαδών τους. Την ιδέα για επανένωση την είχε ο Μάνος Ξυδούς ο οποίος την είχε εμπιστευτεί σε συνεργάτη των Πυξ Λαξ και στη συνέχεια στον Φ.Πλιάτσικα και Μ.Στόκα. Όμως τα σχέδια του ... δεν πραγματοποιήθηκαν καθώς έφυγε για κόσμους μακρινούς.  Και όπως είπαν και στην συναυλία " Το φευγιό του τελικά με κάποιον τρόπο τους ένωσε". Οι Πυξ Λαξ επιστρέφουν για ένα ορισμένο αριθμό συναυλιών :



μετά τη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο ακολουθούν οι εξής συναυλίες :

Λάρισα, Πέμπτη 21 Ιουλίου, AEL FC Arena

Καβάλα, Σάββατο 23 Ιουλίου, Δημοτικό Στάδιο Ανθή Καραγιάννη

Αλεξανδρούπολη, Κυριακή 24 Ιουλίου, Δημοτικό Στάδιο

Κύπρος, Σάββατο 30 Ιουλίου 2011, Στάδιο Αγίας Νάπας

Καρπενήσι, Σάββατο 6 Αυγούστου 2011, Αθλητικό Κέντρο

Καλαμάτα, Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011, Δημοτικό Στάδιο

Ολυμπία, Παρασκευή 12 Αυγούστου, Θέατρο Αρχαίας Ολυμπίας

Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011, Καυτανζόγλειο Στάδιο

Πάτρα, Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011, Παμπελοποννησιακό Στάδιο

Ηράκλειο Κρήτης, Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011, Παγκρήτιο Στάδιο

Έχοντας ωστόσο υπάρξει “θαυμάστριᔨπολλών θρυλικών κομματιών τους θεώρησα πως μια τέτοια ευκαιρία δεν έπρεπε να την χάσω. Μαζί με τις φίλες μου αποφασίσαμε να πάμε στις θέσεις καθήμενων και όχι ΑΡΕΝΑ καθώς θα γινόταν ο κακός χαμός διότι το ΟΑΚΑ είναι τεράστιο, στη θύρα 32 λοιπόν , με θέσεις πάρα πολύ ωραίες ήμουν εκεί από νωρίς και περίμενα με αγωνία.


Η ενάρξη ήταν κάτι λιγότερο από εντυπωσιακή, στην μεγάλη οθόνη εμφανίζονταν παλμοί οι οποίοι ώρα με την ώρα αυξάνονταν και όταν αυξήθηκαν πολύ εμφανίστηκε ένα ρολόι που μετρούσε αντίστροφα για 2 λεπτά. Όλη η αρένα ήταν ασφυκτικά γεμάτη και βλέπαμε χέρια να χτυπούν παλαμάκια ρυθμικά ενώ όταν η αντίστροφη μέτρηση έφτασε στο 10 όλο το στάδιο μετρούσε φωναχτά αντίστροφα δημιουργώντας ένα κλίμα και μία ατμόσφαιρα μοναδική.

Και ναι τότε εμφανίστηκαν στη σκηνή και ξεκίνησε αυτή η μαγική βραδιά με το 

Είπαν πολλές επιτυχίες τους και το στάδιο συμμετείχε στα τραγούδια καλύπτωντας αρκετές φορές τη φωνή των τραγουδιστών, ο ήχος ομολογουμένως δεν ήταν και ο καλύτερος.

Ο Μπάμπης Στόκας τραγούδησε και το "Με στέλνεις" τονίζοντας πως χάρη σε αυτό το τραγούδι έγιναν όλα. 

Το συγκρότημα αφιέρωσε στα θύματα της τραγωδίας της Κύπρου το 

Η βραδιά έκλεισε με το

και το

και η συναυλία έκλεισε με βεγγαλικά που φώτισαν τον ουρανό του Ολυμπιακού σταδίου.

Για εμένα η βραδιά ήταν εκπληκτική, η διοργάνωση πολύ καλή, οι αναφορές στον Μάνο Ξυδούς αρκετές (όπως όφειλαν άλλωστε), η επιλογή τραγουδιών εξαιρετική.

75.000 φωνές θεατών να αποθέωνουν τους ΠΥΞ ΛΑΞ .... μοναδική ατμόσφαιρα και συναίσθημα!

Όσοι δεν πήγαν… έχασαν.

Sims Generations 3

        

                                                 

Οφείλω να ομολογήσω ότι λατρεύω τα παιχνίδια εικονικής πραγματικότητας, πόσο μάλλον τα sims. Μπορώ για ώρες να παίζω χωρίς να βαριέμαι αλλά ευτύχως μπορώ επίσης να βάζω όρια στη σπατάλη του ελεύθερου χρόνου μου. Χρυσή τομή ; πείτε το και έτσι.

Πρόσφατα λοιπόν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το Sims 3 Generations , ένα expansion pack  επιπλέον που υπόσχεται μια simζωή στο έπακρο.

Εάν έπρεπε να του βάλω αστέρια , θα ήταν 2-3/5 και όλο αυτό διότι έδωσα 29€ για να έχω λειτουργίες και δραστηριότητες που στο Sims 2 συμπεριλαμβάνονταν στο βασικό παιχνίδι. Οι ηλικίες που “επηρρεάζονται” περισσότερο είναι η παιδική και η εφηβική. Όσο μεγαλώνεις δηλαδή τόσο νιώθεις ότι έδωσες τσάμπα χρήματα.

Τα παιδιά μπορούν να μεταμφιεστούν, να πάνε εκδρομές με το σχολείο τους , να γραφτούν σε οικοτροφείο και να γυρίσουν όταν ενηλικιωθούν, να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες, να παίξουν στην παιδική χαρά και στο δεντρόσπιτο, να κάνουν νεροτσουλήθρα και στο τέλος να αποκοιμηθούν ενώ ο ένας γονέας τους διαβάζει παραμύθι. 

Στην εφηβεία δεν μπορούν να οδηγήσουν παρά μόνο εάν τους κάνει μαθήματα κάποιος ενήλικας ενώ μπορούν να πάνε στην ετήσια σχολική χοροεσπερίδα (prom) καθώς και να διοργανώσουν κρυφά εφηβικό πάρτυ ενώ οι γονείς λείπουν σε διακοπές. Μπορούν επίσης να κάνουν φάρσες αλλά θα λάβουν επίπληξη από τους γονείς τους.

Η ενήλικη και υπερήλικη ζωή είναι γενικά πιο παρατημένες.

Ποια η γνώμη μου ;

Τα χρήματα που έδωσα σίγουρα δεν ανταποκρίνονταν στο τι μου παρείχε το παιχνίδι. Περίμενα περισσότερα αντικείμενα αλλά και επιλογές όπως και δραστηριότητες αλλά έμεινα πλήρως απογοητευμένη. Εύχομαι το επόμενο expansion pack να είναι καλύτερο και να με δικαιώσει.

Ποια η γνώμη σας  ;

Συνέντευξη από τον φωτογράφο John Tsikoudaki

Γεννημένος στην Aθήνα και μεγαλωμένος στην Κρήτη, κριός στο ζώδιο, ο Γιάννης Τσικουδάκης, ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογραφία την οποία και θεωρεί την μανία του. Παραχώρησε συντέντευξη στο lamogue την οποία και μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω. Περισσότερες φωτογραφίες και projects του μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα που διατηρεί ο ίδιος www.johntsikoudakis.com. Ο εθισμός του είναι η μουσική, η μανία του η φωτογραφία, το πάθος του η συγγραφή και η αδυναμία του οι γυναίκες.






Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την φωτογραφία;
Η αρχή έγινε αγοράζοντας την πρώτη dslr στις αρχές του 2010. Γενικά δεν ήταν μια απόφαση, παρότι στο παρελθόν είχα ασχοληθεί με άλλες μορφές τέχνης., ανακάλυψα πως μέσα απτήν φωτογραφία μπορούσα να εκφραστώ πιο άμεσα . Ήταν κάτι που πριν ενάμισι χρόνο σταδιακά άρχιζε να μου κλέβει χρόνο μέχρι που συνειδητοποίησα πως όλο αυτό με γέμιζε και με έκανε πραγματικά δημιουργικό και παράλληλα ευτυχισμένο.

Από που εμπνέεσαι ?
Εμπνέομαι από παντού, από απλούς καθημερινούς ανθρώπους που ζουν τριγύρω μου, από τοπία, από την μουσική, από εκφράσεις, από φωτογραφίες. Η έμπνευση είναι κάτι που υπάρχει παντού γύρω μου και που αρκεί απλά να είμαι έτοιμος να την αφουγκραστώ για να με παρασύρει. Αυτό δεν γίνεται μόνο στην φωτογραφία αλλά γενικά στην ζωή μου. Τις περισσότερες φορές πάντως τουλάχιστον σε μένα η φωτογραφική έμπνευση έρχεται την ώρα που κρατά την μηχανή.

Εστιάζεις κυρίως στην φωτογραφία μόδας ή σου αρέσουν εξίσου και τα άλλα είδη της?
Με ενδιαφέρει κυρίως η φωτογραφία μόδας, την θεωρώ ως το πιο δημιουργικό κλάδο της φωτογραφίας. Γενικά πάντως με ενδιαφέρει να φωτογραφίζω κυρίως τον άνθρωπο μαζί με το περιβάλλον, δημιουργώντας ένα θέμα ή να απαθανατίζω μια ενδιαφέρουσα έκφραση που μπορεί να πει πολλά.

Πως κατάλαβες ότι θες να ασχοληθείς σοβαρά με την φωτογραφία?
Πριν κάποιους μήνες μετά από μια εξαντλητική φωτογράφιση 8 ωρών καθίσαμε και φάγαμε όλοι μαζί παρέα, ύστερα αρχίσαμε την κουβέντα γνωρίζοντας ο ένας καλύτερα τον άλλον και αισθανόμουν ότι περιτριγυριζόμουν από ωραίους ανθρώπους, όταν ήρθε η ώρα να γυρίσω σπίτι μετά από 12ωρες συνειδητοποίησα ότι αυτές οι 12 ώρες ήταν περισσότερο διασκέδαση για μένα παρά δουλειά. Τότε λοιπόν κατάλαβα ότι η αγάπη μου για την φωτογραφία μου κάνει περισσότερο καλό απ'όσο φανταζόμουν.

Εάν δεν ήσουν φωτογράφος τι θα ήσουν?
Νιώθω ευτυχής που η φαντασία μου τελειώνει σ'αυτήν την ερώτηση.

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο-τοπίο-σκηνικό κλπ που έχεις ποτέ φωτογραφήσει? Γιατί?
Το πιο δύσκολο σκηνικό ήταν στα ξεκινήματα μου όταν είχα βρει ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο για τον σκοπό μιας φωτογράφισης. Πήγα μια μέρα πριν να τσεκάρω τον χώρο και όλα ήταν καλά. Την επομένη όμως ο χώρος αυτός ήταν γεμάτος από άστεγους οι οποίοι όταν μας είδαν άρχισαν να μας πλησιάζουν απειλητικά και να μας μιλάνε σε γλώσσα που δεν γνωρίζαμε λέγοντας μας προφανώς να φύγουμε και να μην τραβάμε φωτογραφίες. Με τα πολλά τους δώσαμε να καταλάβουν πως οι φωτογραφίες ήταν καθαρά φωτογραφίες μόδας και χωρίς να το καθυστερήσουμε πολύ φύγαμε.

Ένας φωτογράφος πως βλέπει? Με τα μάτια, το μυαλό, ή τη φωτογραφική μηχανή?
Ο κάθε ένας βλέπει αλλιώς γιαυτό και κάθε μια φωτογραφία είναι μοναδική. Γενικά η διαδικασία της λήψης μιας φωτογραφίας έχει αρκετές εσωτερικές και εξωτερικές διαδικασίες. Σε μένα συνήθως την πρώτη εικόνα την αντιλαμβάνεται το μυαλό και έπειτα όταν φέρω την μηχανή μπροστά μου ,περιορίζοντας την εικόνα μέσα στο σκόπευτρο, αναλαμβάνει δουλειά το μάτι που επιλέγει την αισθητική του κάδρου. το κλικ τώρα είναι θέμα αποφασιστικής στιγμής ενστίκτου και τύχης. Όσο για τα τεχνικά θέματα των ρυθμίσεων προσπαθώ να μην με απασχολούν καθόλου κατά την διάρκεια της λήψηςΔείτε φωτογραφίες του :

 




















Ευχαριστούμε πολύ τον Γιάννη Τσικουδάκη για την παραχώρηση συνέντευξης στην Νότα Γυδάκου και το lamogue.com

Lipton Tea – Μη τα χάσετε !

Πριν λίγες μέρες η Lipton μου έστειλε ένα σούπερ πακετάκι για να σας δείξω, και να δοκιμάσω αλλά και να προτείνω. Μπορώ να πω πως παλιότερα δεν μου άρεσε καθόλου το τσάι αλλά μετά τη δοκιμή του Lipton πριν απο λίγα χρόνια το λάτρεψα και το λατρεύω. Δείτε μερικές φωτογραφίες.

PS22 Chorus

Yesterday I was searching Adelle's song "Rolling in the Deep" (super amazing) and I fell into this cover by a 5th grader.

Κόκκινος Ουρανός-Κριτική

Γράφει η Ελευθερία Παπαδάκη 

By Eleftheria Papadaki

• • Χθες επέλεξα να παρακολουθήσω μία ελληνική ταινία.Η ταινία ονομάζεται ''κόκκινος ουρανός'' και πρωταγωνιστούν ο Αποστόλης Τότσικας και ο Ορφέας Αυγουστίδης.Την ταινία σκηνοθετεί η Λάγια Γιούργου.Η ταινία διαδραματίζεται στην Κρήτη και μας παρουσιάζει την ιστορία δυο φίλων που η φιλία τους δοκιμάζεται απο την παρουσία μίας γυναίκας.Η μουσική,οι εικόνες από το νησί και οι εναλλαγές των τοπίων καθηλώνουν τον θεατή.Έχει την ευκαιρία να μεταφερθεί σε δαιφορετικούς χώρους και χρόνους.Η θάλασσα ,ο ήλιος συνδυάζονται άψογα και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.
    Ωστόσο οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών κερδίζουν το κοινό.Παρακολουθούμε την φιλία μεταξύ δύο ανδρών που αν και είναι διαφορετικοί με τον δικό τους τρόπο συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο.Η παρουσία μιας γυναίκας δοκιμάζει την φιλία τους και παρουζιάζεται το δίλημμα της επιλογής μεταξύ του έρωτα και της φιλίας.
    Η ταινία μου άρεσε καθώς έχεις την ευκαιρία να προβληματιστείς σε θέματα που αφορούν τον έρωτα και την φιλία.Υπάρχουν πολλά ερωτήματα μετά το τέλος της ταινίας.Θα διάλεγες έναν δυνατό έρωτα η μία μακρόχρονη και σταθερή φιλία;
    Πιστεύω πως ο καθένας μας μπορεί να την παρακολουθήσει και στο τέλος να κάνει την επιλογή του!

Movies small reviews

Recently I have watched three very nice movies, read my reviews on them : 

Social Network

Last day I watched Social Network. It was very nice, I must admit. The choice of the protagonist was great. He looked a little bit like Mark Zuckerberg and the character was exactly like I expected him. No friends, very bright, drinking beers and a huge nerd. This movie puts you in a big chase of money. As I was watching it I said to myself: Why don’t I have these ideas? I can be a billionaire too! He is not more clever than me. But through the film I realised that basic principles of life did not exist for Mark. Okay he had money, but if you don’t have friends to help you in the difficult times, if you don’t have a partner to compensate you, if you don’t have a family to applaud you, why bother doing it all that? If I were to lose all of the above I did not want the money, no I don’t want them. However the brightness of Mark was impressive, the biggest motivation was though the revenge he wanted to get from his ex girlfriend.

Dogtooth

 

It was nominated for Oscars. I must say, it was very strange. The acting was extremely magic. The sexual exposal though was a little bit skunk. It put into deep thoughts for days, this is what I say success for a film. If it makes you think for that for days positively or not. I think the message was that we do not need to take for granted that everything is true we hear. Even though it is our parents. Having our own opinions and basing them on real arguments must be our basic rule for life. The brainwashing we receive from different factors must be stopped and not be getting seriously by our own minds and brain. The messages we get, if we translate them, will give them a good meaning of life.

Cracks

 

What I really liked in that movie was the scenery and the clothes. They were perfectly amazing. Eva Green as the teacher was absolutely good. There were many metaphors that if you translated them you would get important things out of them. Juno Temple’s acting though was jaw dropping, although very young, she played the character of the “bitch” perfectly. It shows the teacher’s suppression at that place, she teaches the children with lies and only lies when Marie Valverde comes with many adventures, more than the teacher’s.

The girl who made Lady Gaga cry- Το κοριτσάκι που συγκίνησε την Lady gaga

A few days ago Lady gaga posted that she was very moved by the little girl singing her brand new song "Born this way". Let's the girl: 

____________________________________

Πριν από λίγες μέρες η Lady Gaga έγραψε στο Twitter της πως συγκινήθηκε βλέποντας ένα κοριτσάκι να τραγουδάει το ολοκαίρνουργιο τραγούδι της "Born this way". Για να δούμε το γλυκό κοριτσάκι :